Eylül annesi

Uzun zaman oldu yazmayali. Yazmama sebebim o donem birilerine faydalı olamayacağımi düşünmemdi. Birden içimden yazmak geldi. Beni okumak  birine iyi gelir mi bilmem. Amacım sadece yazmak ☺ Eylul büyüyor, 14 aylik oldu malum. Beni de büyütüyor. Her anlamda. Bir bebek büyütmek tabi ki zor. Her alanda fedakarlik güç ve sevgi isteyen birsey. Sevgi bol fedakarlık bol, güç bazen azalıyor ama o da yerine geliyor. Dört duvar arasında iyi de... Kafamı uzatıp dışarı baktığım zaman içimi kocaman bir korku kaplıyor. Daha önce hiç korkmamistim bu kadar. O bir birey ve mümkün değil sürekli onun üstünde olamaz gözlerim. Dunyaya kendi adimlariyla katıldığı zaman için korkuyorum. Canının yanmasindan korkuyorum. Istiyorum ki eylül hep sevgi dolu olsun. Çünkü o benim yüreğime bambaşka bir sevgi asiladı. Ona bakan gözler hep sevgiyle baksın. Etrafında bir koruma olsun ve kötü amaçlı hiç kimse hiç birşey ona yaklaşmasın. Öyle işte duygusallik mi dersiniz gerçekcilikmi dersiniz bilmem bu aralar ben...

Herkese merhaba sevgili okuyanlar ☺ Anne olduğun zaman hayata dair tüm bakış açın değişiyor. Eskiden onemsemedigin şeyleri onemsemeye başlıyorsun. Mesela çokmu rahat bi insansın yok anne olduktan sonra pimpirikli birsey olup cikacaksin hazır ol ☺ mesela dün gece yanımda beşikte uyuyan eylül kızın battaniyesi boynuna kadar dayanmış  bizdeki konuşma şu Hayatim ya kalkip şu battaniyeyi indirsem uyanır mi acaba? Ne olmuş battaniyeye  Elleme ya uyanır şimdi bidaha uyutamayiz. Ağzına dayanmış ya gece esnerse de battaniye ağzına girerse. Yok artık!!!! Ben indireyimde rahatça uyuyalim. Hadi git indir tamam.  😀😀😀 Sonuç ben kalkıp indirdim o battaniyeyi  kollarını da dışarı çıkardım hani kollarıyla alttan tekrar boğazına getirmesin diye.çok tuhaf bişey ama önceden çok derin uyurdum şimdi en ufak bir mizirtiya yataktan hoplayarak kalkabiliyorm ☺ Anne olunca anlarsın  derdi annem şimdi annemi anladigim yerdeyim. Çocuk yetiştirmek denilince aman ne olcak yediri...