Bugün kanal gezerken tesadüfen Selvi Boylum al Yazmalım a denk geldim. Hiç kacarmi benden hemen izlemeye başladım. Hemde yeni başlamış sayılırdı. Bıkmadan usanmadan izlerim bu filmi. Ve öylesine izlemem yani bildiğin tüm duygularımla kalbimi katarak empati kurarak izlerim. Bazen oturup ağlarım izlerken. Normalde pek romantik duygusal filmler izleyip ağlayan bir tip değilim ama bu film bir baska etki birakiyor bende. Öyle İlyas la Asya nın aşkına ağlamam ama. Verilen emeğe ağlarım. Cemşit için ağlarım. Samet için ağlarım. Bir kadının yaptığı fedakarlık,göz yumdugu şeyler için ağlarım. Sevgi neydi? En çok bu soruyu sordurur bu film bize. Benim adım İlyas. Kamyonumun adı aldırma gönül. Senin adın ne al yazmalım? Diye girer İlyas lafa. Asya onun için ilk gördüğünde al yazmalisi olmuştur. Asya çok sever İlyas i. Ama İlyas içten içe korkar birilerine baglanmaktan. Asyayi gorunce degisir fikirleri asik olur.Tamam evlenirler ama evlilik,aynı evde olmak,yüzük kalbi g...
Bir küçük eylül meselesi :)