Zor günler....

Herkese iyi gunler 🙋 bebek kişisi uyudu👶 anne kişisi uzandı. Bugünlerde zamanım çok zor geçiyor. Neden bilmiyorum ama bu günlerde eylül den bir saniye ayrılsam anında bağırarak ağlamaya başlıyor. Ayrılık dediysem odadan çıkmıyorum. Mesela salonda yanından kalkıp camın önüne gidiyorum. O anda kopuyor kıyamet. Birde numaraci ağlamak bu. Yani ağlıyor yanına geliyorum kızım ne oldu diyorum gülmeye basliyor🙈 bu durumda yüz ifadesi çok komik olsa bile benim için çok zor oluyor. Zaten çok sakin bir bebek değildi hiçbir zaman. Ama şu durumda resmen naz yapıyor. Bazen diyorum artık büyüdü aklı eriyor böyle oyunlara, ben her seferinde gidersem önüne gecemem bu durumun diyorum. Sonra kiyamiyorum yine alıyorum.  Hoş kucagimda da durmuyor. Sorun orda bu günlerde ne yapsam durduramiyorum bazen. Birde Bu hafta hasan gece çalışıyor gündüz evde. Onun daha rahat uyumasini istiyorum çünkü ince iş yapıyor uykusunu alması lazım.  Ama artık pek mümkün olmuyor. Aglamalar la onuda uyandiriyoruz bir kaç kez. Neyse diyorum sağlık olsun. Sonuçta bir sıkıntisi yok. Ama bazen çok bunaliyo rum.  Anne olmak mükemmel ötesi bir duygu olsa da bu anlar çok zorMuş. Sanki diyorum biraz emeklemeye sonra yürümeye başlayınca bu kadar ağlamaz. Umarım. Çokça amin 🙇 ne olur yuruyunce daha zor demeyin ben o günleri dört gözle bekliyorum 😁😁😁